มวลดอกไม้มีเสน่ห์ที่เกษร หมู่ภมรซอนเซ้าอยุ่คู่ภิรมย์

หอมเอยช่างหอมหวล เย้ายวนให้ชวนชม

ภมรลู่ลมหมายจะชมไม่ข่มความอาลัย

คนจะงามศักดิ์ศรีที่ความซื่อตรง รักมั่นคงถือความรักย่อมเหนือยิงสิ่งใดไม่ผัน ไม่แปร ความรักที่แน่แก่ใจ

ไม่มีรักใดเท่ารักของน้อยไจยา