วาเลนไทน์ 53

ปีนี้รู้สึกเงียบๆเหงาๆไงก้อไม่รุ้ ปกติน่าจะชินได้แล้วเพราะว่าตั้งแต่ไหนแต่ไรมาวาเลนไทน์ทุกๆปีก้อมีแต่เพื่อนและครอบครัว ที่มอบความรักให้กันแบบบริสุทธิ์ใจโดยไม่ไหวังสิ่งใดตอบแทน (ถ้าเป็นเพื่อนๆอาจมีเงือ่นไขบ้าง) วาเลนไทน์ปีนี้ผมบอกรักคนที่ผมรักมากที่สุดไปแล้ว แต่ไม่รุ้ว่าเค้าจะคิดอย่างไรกับรักที่ผมมีให้เพราะเรา"เป็นเพื่อนกัน" ทั้งๆที่รุ้ว่าบอกไปแล้วรู้ทั้งรุ้ว่าถ้าเค้าไม่ชอบเรา เราอาจจะเสียเพื่อนคนนี้ไปก้อได้ แต่ผมทนอึดอัดไม่ไหวแล้ว ตอนนี้เค้าจะคิดกับผมยังไงน๊า คำถามนี้เล่นเอาผมนอนไม่หลับทั้งคืน ทั้งๆที่ผมเป็นคนมีความสุขกับชีวิตมากๆ แต่ไม่รุ้ทำไมพอเจอสถานการณ์แบบนี้ผมกลับไม่เก่งไม่กล้าเหมือนที่ผ่านมา เพราะความรักใช่ไหม ความรักอในรูปแบบไหนหนอที่ทำเอาเราเปลี่ยนแปลงได้ถึงขนาดนี้ ต่อไปนี้หลังจากที่ผมส่งข้อความสารภาพรักกับเพื่อนไปแล้วผมคงไม่กล้าสู้หน้าเค้าอีกแล้ว เพราะอายน่ะเหรอ คงไม่ใช่หรอก ผมไม่รุ้ว่าจะเรียกว่าอะไร ที่ทำให้ผมคงไม่กล้าสู้หน้าเพื่อนคนนี้อีก แต่ถ้าเค้าคิดอย่างเดียวกับผมผมคงจะต้องเลื่อนสถานะจากเพื่อนมาเป็นคนพิเศษ แตมันคงเป็นไปได้ยากเพราะ คงไม่มีเพื่อนชายคนใดเค้าบอกรักเพื่อนชายด้วยกันเอง นอกเสียจากเค้าคนนั้นจะเป็น...นี่ผมคงเพ้อไปอย่างมากมายแต่อย่างไรก้อตามผมยังเฝ้าคอยความหวังอันริบหรี่นี้หวังว่าคงจะได้รับคำตอบดีๆจากปากเพื่อนสนิทของผมคนนี้