บ่อยครั้งที่ข้าพเจ้าท้อแท้กับโชคชะตาอันรันทดบ่อยครั้งที่ข้าพเจ้าหมดหวังและกลับมานั่งอยุ่คนเดียวพึมพัมเพ้อเจ้ออะไรไปต่างนานาโดยที่ข้าพเจ้าไม้ได้รุ้สึกเลยว่าข้าพเจ้ามองข้ามความสำเร็จที่ข้าพเจ้าเองมองมันเป็นสิ่งน้อยนิดแต่แท้จริงแล้วมันคือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งในชีวิดต่างหากจนกระทั่งข้าพเจ้าได้พบสิ่งที่เป็นแรงบันดาลใจที่ข้าพเจ้าคาดหวังเป็นแนวทางชีวิดสำหรับข้าพเจ้าจึ่งทำให้ข้าพเจ้าได้รู้ว่าชีวิดหนึ่งเกิดมา ไม่มีคัยสามารถบังคับทิศทางของจิตใจเราได้เท่าตัวเราเองหมายถึงเราเท่านั้นที่เป้นผู้กำหนดชะตาชีวิดและมีความสุขกับเส้นทางที่เราเลือกมันอาจจะไม่เป้นการเคารพสายเลือดของบรรพบุรุษหรือแนวทางที่บรรพชนได้วางไว้แต่ข้าพเจ้าตระหนักว่าท่านเหล่านั้นก้อคงอยากให้ลูกหลานมีแนวทางเป็นของตัวเองบ้างอาจจะไม่เป็นไปตามที่ท่านได้วางไว้เสมอไปแต่ข้าพเจ้าจะรักษาสิ่งสำคัญของบรรพชนที่สืบทอดมาสุ่ข้าพเจ้าเหนือสิ่งอื่นใดหากหมดหนทางแล้วอย่างไรข้าพเจ้าจะทำทุกวิถีทางเพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของบรรพชนเอาไว้
นี่แหละแต่ล่ะก้าวของข้าพเจ้าเต็มไปด้วยแนวทางภาระกิจทั้งของข้าพเจ้าและบรรพชนเสมอและคาดว่าในอนาคตคงจะต้องแบกรับและปฏิบัติร่วมกับแนวทางของผู้อื่นแน่นอนซึ่งข้าพเจ้าพร้อมและยินดีที่จะรับภาระอันใหญ่หลวงนี้ไว้เพื่อเดินทางไปสุ่จุดหมายโดยไม่ลืมที่จะตักตวงความสุขเอาไว้(ในใจ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น