นี่กูโตแล้วซินะ

ตั้งแต่วันประกาศผลแอดมิชชั่น ข้าพเจ้าประหวั่นใจยิ่งนักกลัวไปหมดทุกๆสิ่ง ยิ่งคะแนนอันน้อยนิด(ในสายตาข้าพเจ้า)ทำให้รู้สึกกังวลมากขึ้น นับตั้งแต่ขัพเจ้าเติบโตมาในอ้อมกอดของความรักไม่มีสิ่งใดเลยที่ข้าพเจ้าจะมีโอกาสเลือกในสิ่งที่ชอบใจเลยแม้แต่ครั้งเดียวเพราะทุกๆครั้งที่ตัดสินใจอะไรๆจะต้องมีพ่อแม่หรือผู้ใหญ่ในครอบครัวเห็นด้วยเสมอ สิ่งนี้ทำให้ข้าพเจ้าลำบากใจเป็นอย่างยิ่งในการตัดสินใจเลือกทางเดินของชีวิต(ด้วยตนเอง)เหมือนมีอะไรบางอย่างทำให้ความกลัวของข้าพเจ้าเริ่มจางหายไป อาจเป็นเพราะการที่เห็นเพื่อนคนอื่นๆกล้าที่จะตัดสินใจด้วยตนเองเช่นเดียวกับเรา อนาคตจะเป็นอย่างไรนั้นยากจะคาดเดาและข้าพเจ้าจะฝ่าฟันอุปสรรคที่กำลังจะมาถึงในเร็วๆนี้ได้หรือป่าวตอนนี้ขอเพียงมีผู้แนะนำที่ดีที่จะพาข้าพเจ้าไปสู่เส้นทางที่ถูกต้องก้อพอ